KONUT Kelimesinin Anlamı

Türkçe de konut ile başlayan 89 adet kelime bulunmaktadır. Sonu konut ile biten 1 adet farklı sözcük bulunmaktadır. Son olarak içerisinde konut bulunan 450 kelime yer almaktadır.

konut

(I) a. Insanlarin içinde yasadiklari ev, apartman vb. yer, mesken, ikametgâh: ?Kimsenin konutuna dokunulamaz.? -Anayasa.

(II) a. man. ve mat. Ön dogru: Eukleides'in ?Bir noktadan bir dogruya ancak bir paralel çizilebilir.? yolundaki konutu gibi.

bk. konakçi.

Kum çukurlarindan magaralara, kaya oyuklarindan agaç kabuklarina, siperliklerden degisik biçimdeki kulübelere, çadirlardan agaç ve tastan yapilma evlere kadar genisleyen; insanin yatip kalktigi, kötü havalardan, yirtici hayvanlardan, baskinlardan korundugu, isinin disinda barindigi yer.

Bir kimsenin yerlesmek amaciyla oturdugu yer.

1. Kuramsal olarak kanitlanamayan, ama düsünce gidisinde varsayim olarak zorunlukla geçerli sayilan önerme. (Apaçik olan -> belitten ayri.) // Kant'ta, özgürlük, Tanri ve ölümsüzlük salt kilgili usun konutlaridir; bunlar us ideleri olmak bakimindan gerçi kuramsal olarak tanitlanamazlar, ama önsel-salt olarak geçen bir kilgili us yasasina (ahlak yasasi) ayrilmaz bir biçimde bagli olmakla geçerli sayilirlar. 2. (Modern matematikte) Varsayim olarak konmus bir ya da daha çok önermelerden kalkarak, bunlardan mantiksal sonuçlar çikaran varsayimsal-tümdengelimli bir dizgedeki (Axiomatik) konutlara da belit denir.

mesken.

Bir ya da birkaç ev halkinin yasamasi için yapilmis, insan yasamasinin gerekli kildigi uyuma, yemek pisirme, soguktan ve sicaktan korunma, yikanma ve ayakyolu gibi temel gereksinme konularinda kolayliklari bulunan barinak.

Insanlarin oturmasi için yapilip düzenlenen yer

bk. koyut.

(postula) (matematik)